Het protocol waarmee uw browser pagina’s ophaalt, is de laatste jaren tweemaal vernieuwd. U hoeft er niets voor te doen, maar het verklaart wel waarom oude optimalisatietrucs niet meer nodig zijn.
Wat er veranderde
Met het oude HTTP/1.1 kon een browser maar een beperkt aantal bestanden tegelijk ophalen. Een pagina met vijftig kleine bestanden werd daar traag van.
Met HTTP/2 gaan alle bestanden over één verbinding, tegelijk. Dat maakt veel kleine bestanden veel minder erg.
HTTP/3
Gebruikt een andere onderliggende techniek waardoor een haperend pakketje de rest niet ophoudt. Vooral merkbaar op mobiel internet met een wisselende verbinding.
Waarom oude adviezen niet meer kloppen
Dit is het praktische punt. Adviezen als “voeg al uw stylesheets samen tot één bestand” of “verdeel afbeeldingen over meerdere subdomeinen” stammen uit het HTTP/1.1-tijdperk.
Met HTTP/2 leveren die trucs weinig meer op, en samenvoegen kan zelfs nadelig zijn: wijzigt u één regel, dan moet de bezoeker het hele samengevoegde bestand opnieuw ophalen.
Wat wel blijft werken
Afbeeldingen comprimeren, minder plugins, caching en een korte reactietijd van de server. Daar zit de winst, ongeacht het protocol.
Wat draait er bij u?
De ontwikkelaarsconsole van uw browser toont bij elk bestand welk protocol is gebruikt. Zit u op https, dan is HTTP/2 vrijwel zeker actief.
