Elke keer dat een browser iets opvraagt, antwoordt de server met een statuscode. Meestal is dat 200 (“hier is het”) en merkt u er niets van. Deze drie ziet u wanneer er iets misgaat.
404 — niet gevonden
De server draait prima, maar wat u opvraagt bestaat daar niet. Meestal door een typefout in een link, een pagina die verwijderd of hernoemd is, of een afbeelding waarvan de bestandsnaam niet klopt.
Krijgt u een 404 op een pagina die volgens u wel bestaat, kijk dan of de permalinkstructuur klopt. Vaak lost het opnieuw opslaan van de permalink-instellingen in WordPress dit op.
403 — geen toegang
Het bestand bestaat wél, maar u mag er niet bij. Veelvoorkomende oorzaken zijn verkeerde bestandsrechten, een map zonder indexbestand, of een blokkade door een beveiligingsregel of firewall.
Ziet u een 403 op uw eigen site terwijl anderen er wel bij kunnen, dan is uw IP-adres mogelijk geblokkeerd door de firewall. Onze support kan dat controleren en opheffen.
500 — interne serverfout
De server liep ergens vast tijdens het opbouwen van de pagina. Dit is de vaagste van de drie, maar de oorzaken zijn beperkt: een fout in het .htaccess-bestand, een plugin die conflicteert, of PHP dat tegen een geheugenlimiet aanloopt.
Trad de fout op direct na een wijziging, draai die dan terug. Kwam hij uit het niets, schakel dan plugins tijdelijk uit om de veroorzaker te vinden. Het foutlogboek in DirectAdmin wijst meestal de exacte regel aan.
